نمی دونم به کجای زندگی رسیدم که فکر می کنم سرم به تنم سنگینی می کنه ، دقیقا حال یک ماهی توی آب رو دارم ، دقیقا حال و دست پا زدن ،البته برای مردن ، ماهی باشی و توی آب خودکشی کنی خیلی حرف داره ، میخام بگم یک ماهی ام که دارم خفه میشم و داری نگاهم می کنی ، داری دست پا زدنم رو می بینی و می گذری، میخام بگم هیچ چیزی خوش آیند نیست نه فکر به گذشته های دور ، نه آینده ای که نمیشه بهش دلخوش بود ، کجای جهانم رو به آتیش کشیدن که نمی دونم از سر می سوزم یا پا ، کجای زندگیم رو گره زدن به غم که دست گره گشاترین دعاها هم بازش نمی کنه ، چشم هام رو به کدوم جاده دوختن که هیچ عابری از اون سمتش به داد من نمی رسه ، به کدوم دل ، دلم رو بستن که دلبستگی داره از پا درم میاره ، به کدوم گوشه ای از دلت سنجاق شدم که حتی حسش نمی کنی، من یک زخمم ، زخمی که دست های هیچکسی خوبش نمی کنه ، دست هات چقدر دورند ، چقدر دیر کردند ، زندگی داره هر صبح بدون دیدن تو من رو مجبور می کنه مرگ رو تجربه کنم ،دلم رو بستم به نخ بادبکی که هیچ وقت برای من نساختی ، چشم هام رو دادم نمکی سر کوچه شاید دیگه جهانی برای دیدن نداشته باشم ... ادامه مطلب

تا حالا هیچکسی تو دنیا مردن روح یک نفر رو ندیده ، هیچکسی کشته شدن روح یک آدم رو ندیده ، ولی من امروز با چشم های خودم دیدم یک نفر با تمام قصاوت یزید وارش روح تنهای منو رو کشت و رفت برای همیشه تا زندگی خالی منو خالی تر کنه ، رفت بدون من زندگی امیدوارتری رو شروع کنه و من رو تو اوج ناامیدی هام بذاره ، رفت و من می بینم روزی رو که دست های دیگری رو گرفته و حتی یادش نیست من رو تو بدترین شرایط ول کرد ، دو سال عمر کمی نیست خدا ،دو سال هیچ وقت عمر کمی نیست برای تحمل شکست خوردن روح ...ادامه مطلب

همه چیز به طرز احمقانه ای تکراری شده ،حتی نفس هایی که میان و میرن ، حتی تپش های قلب که از روی قفسه سینه حس می کنم . امروز تو صفحه ی اینستای یکی از دوستام نوشته بود: طرز خودکشی در هرکس منحصر به خودشه یکی دیگه آرزویی نمی کنه یکی به تحصیل ادامه نمیده یکی دیگه به خودش نمی رسه یکی دیگه از خودش عکس یادگاری نمی گیره یکی دیگه محبت نمی کنه یکی دیگه محبت نمی پذیره و ... اینگونه است که اکثر آدمها در سی سالگی می میرند و در هشتادسالگی دفن می شوند... پ.ن:این متن رو خوندم و دیدم من با تمام این ها خودکشی کردم ،دیدم تو این سال ها مردم و قرار هست بعد تر ها به خاک سپرده بشم.ادامه مطلب

من امروز توي اين هواي ابري گرفته ،توي اين سياهي روز ،جلوي نگاه اخموي آسمون خودم حكم اخراج خودم رو صادر كردم ، خودم نشستم و خودم رو گذاشتم وسط ،خودم قاضي شدم ،خودم متهم شدم ،و خودم حكم دادم كه اخراج بشم از زندگي يك نفر ، مگه دنيا چند تا روز مونده تموم بشه ؟ ،مگه زندگي چقدر لحظه هاي خوب داره ؟كه بخام اين لحظه هاي خوب كمياب يك نفر ديگه رو نابود كنم...

ميان اين همه دشمن كه دوستت هستند

به دوست داشتنم شك نكن ،حمايت كن

همين كه گاه به من فكر مي كني كافي ست

بمان و پشت سرم عاشقانه غيبت كن

اميد صباغ نو

گاهي وقت ها بايد مردها گذاشت و از وسط نصف شان كرد ،شايد اين بي رحم ترين مجازات ممكن باشد ولي وقتي خودخواه ترين مي شوند لياقت شكنجه ي بيشتر از اين ها را دارند،وقتي وسط درك حس هايت هر چه از دهانشان در مي آيد مي گويند ،يا وقتي بايد باشند نيستند ،نه اينكه نباشند يك جوري خودشان را به نديدنت مي زنند كه ...،يك جوري بودنت را بهترين لحظه هاي عمرشان مي دانند كه خودشان هم باور نمي كنند چه برسد به طرف مقابل ، يك جوري زير پوستت زخم تزريق مي كنند كه تا مدت ها از عذابش خلاصي نداري ،يك جوري دلت را مي شكنند كه وقتي مي گويي فكر مي كنند دلت دل نيست ،انگار آب از آب تكان نخوردادامه مطلب

كاش خدا حضور فيزيكي داشت ،كاش دست داشت ،پا داشت ،كه مي شد وقتي دلت مي گيره محكم بغلش كني ،كه وقتي احتياج داري فيزكي دست هاش توي دست هات باشه ، وقتي از همه چيز فرار مي كني پا به پاي تو از حاشيه هاي دنيا فرار كنه به جاده خاكي هاي آرامش ، كاش خدا با زبان حرف مي زد ،يعني اينجور بود مي شد دلداري كامل گرفت ،هر چند ميشه از نگاه خدا آرامش گرفت ولي آدم ها گاهي احتياج دارند به يك همزبون ، يك همزبون مثل خدا كه براشون حرف بزنه ،اصلا حرف حرف مياره ،هي تو حرف بزني و خدا حرف بزنه و شب تموم نشه ،اين يعني يك دلخوشي كامل ، اين يعني آرامش محض ... ،ادامه مطلب

حس يك بچه ي سر راهي رو دارم كه مادرش از همون بدو جنين بودنش دوستش نداشت ، هي همش توي طول اين مدت بارداري سعي داشت با راه هاي مختلف از شرش خلاص بشه ، توي اين چند ماه هي قرص مي خورد و انگار اين بچه قرار بود به دنيا بياد ، هر روز به شكمش ضربه مي زد با زخم زبون يا مشت ،اما بچه آخرش به دنيا امد و گذاشتش سر راه و بالاخره خلاص شد ، بدون اينكه بپرسه اين بچه از ادامه ي زندگي راضي هست يا نه ؟ ،بدون اينكه بپرسه اين بچه علاقه اي به بي مادري داره يا نه ، بدون اينكه بدونه و درك كنه مادرٍ بدون بچه همون بهتر كه به دنيا نياد ، همون بهتر كه نفس نداشته باشه ،همون بهتر ك توي شكمشادامه مطلب

ما از اول نيامديم به هم

نيمه هامان هميشه پنهان بود

شهرام ميرزايي

یه وقت هایی درد مثل یک زلزله آواار میشه روی سرت ، روی زندگیت ، روی روح خسته ات که نمی دونی چطور هضمش کنی ،زندگی همیشه بعد از آوارخیلی سخت می گذره ،می خام بگم میون این همه دردهای داشته و نداشته آوارشدی روی زندگیم ،کاش فقط آوار می شدی ،میخام بگم دیگه تحمل حرف هات رو ندارم ، تحمل هیچ چیزت رو ندارم ، نه محبت های الکی ات ، که حتی اگر واقعی هم بود با هر نیش و کنایه همه رو هیچ کردی ، از دوست داشتن های راه دورت که بعد از هردعوا زهرمارم کردی ، از... ،بی خیال آقای سین مگه زندگی تو این دوره زمونه چه ارزشی داره که بخاطرش بشینم از این چند روز باهم بودن و نبودنمون گلایهادامه مطلب